babalar ve anneler

ne zaman annem babama bir şeyler anlatmaya kalksa

babam ustalıkla ve derhal ilgilenecek başka bir şey bulurdu kendisine

sabırla beklerdi annemin sözünü bitirmesini

ilgilendiği şey her ne ise ondan bakışlarını asla kaldırmazdı ama

sonunda annem sözünü bitirdiğinde

babam büyük bir sükûnetle ve dalgınlıkla ilgilendiği şeyden gözlerini kaldırır

anneme bakar ve şu kahredici soruyu sorardı:

efendim?

o sıralar gecekonduda oturuyorduk

yedi yıl, on, belki de on beş yıl sürdü bu durum

gecekondu yıkıldı, yerine bir bina dikildi,

kentsel olarak dönüşüldü, bir çok şey değişti ama bu hiç değişmedi

annem babamdan tamamıyla vazgeçinceye

kaybetmeyi en son isteyeceği inancını da kaybedinceye kadar

sonunda bir gün annem babama artık hiçbir şey anlatmamaya karar verdi

hemen ardından kendisine salonda bir yatak hazırladı

artık babamla aynı odada nefes almak istemiyordu

bir zamanlar birbirleri için ölen ve yanan, yanan ve ölen insanların geldikleri son nokta buydu

sonra babam, zamanla, durumda bir tuhaflık sezmeye başladı

olup biten şeylere anlam veremiyordu

ne yapmıştı ki?

neydi bu?

başlarda annemin geri çekilişinden etkilenmemiş pozlarını sürdürse de sonra savaş kararı aldı

hâlâ bir şansı olduğuna inanıyordu

yirmi yıl önce tavladığı kadını tekrar tavlayabileceğini düşünüyor

ve buna inanıyordu da

denedi, denedi, denedi ve denedi...

sonunda, çabalarının hiçbiri kâr etmeyince

bana açtı konuyu

belirsiz aralıklarla bira içip manzara seyrettiğimiz tepede yine bira içtiğimiz sıcak bir gündü

arabaya yaslanmış karşımızdaki güzel manzarayı izliyorduk içerek

neredeyse bütün başkent ayaklarımızın altındaydı

buraya her geldiğimde anneni arıyorum, dedi bana

doğru söylüyordu

az önce de annemle yedi saniye süren bir telefon konuşması yapmışlardı

bir sırrı açık ediyormuşçasına devam etti

bu tepenin anlamı bu benim için, anneniz, ben bu kadının peşinden iki yıl koştum

siz daha yoktunuz piyasada

doğru söylüyordu

annemin peşinden iki yıl koşmuştu babam

ve kardeşimle ben o zamanlar yoktuk daha piyasada

fakat ondan habersiz onun adını verdiğim bu tepeye gelip

onu aradığımda bile beklediğim karşılığı alamıyorum artık

üzgün, kırgın ve yenilmiş hissediyordu kendisini

yapılabilecek her şeyi yaptığını ve yapmaya devam ettiğini ama karşılığını alamadığını düşünüyordu.

anlıyorum baba, dedim

arabanın içerisinde ısınmakta olan biraları düşünüyordum o sırada

eğer elimdekini hızlıca içmezsem

bok olacaktı hepsi.