Kütüphane Öpücüğü

Yorum · 242 Görüntülenme · Okuma Süresi: 1 dakika

Kalbimin kütüphanesine...

Bana kimse uçmam gerektiğini söylemedi

Yürüsen yeter, yollar zaten kısa

Kısa yollar koca yıllar oldu ama ben hala buradayım

Kalbimin en yüksek binasının tepesinde

Aşağı atlamak her yiğidin harcı değil

En çok da benim

Çünkü biliyorum kalbimin binalarını

Altlarında ezilmek istemem

O gri binalar arasında tek bir kütüphane var

İşte! Sadece oranın altında ezilebilirim

Seninle öpüştük orada bilmem kaç kere

İlk kez dudaklarıma bir kütüphane sığdırdım

Dudaklarımı bir kilitlesem kimse açamaz!

Açılırsa etrafa yüzbinlerce kitap saçılır

O kitapların üstünde seni yine öpmem gerekir

Kitaplarda yazar adımız, sanımız

ve tabii ki dudaklarımız.

Yorum