YENİ YIL – 2023

Yorum · 343 Görüntülenme · Okuma Süresi: 3 dakika

2023’de daha çok kitap okuduğumuz, yeni kitaplarla keşfe çıkıp bazen eskilere gittiğimiz bazen tartışıp konuştuğumuz zamanlar olsun. Nice unutulmaz anlara…

              2023’e merhaba demeden önce 2022’nin muhasebesini yapan bir yazı yazmak istedim. Bu veda mektubu niteliğinde ki yazı sene sonu ritüellerimden biri. 2022’ye nasıl başladım, nasıl bitiriyorum? Geçen sene yazdıklarımın yerine ne koyuyorum şimdi? Cevaplamam gereken sorularım var. Bu soruların cevaplarını geçen sene yazdığım yazıyla karşılaştıracağım. Ben de cevapları sizlerle birlikte öğreneceğim. Bu yazıyı yazarken “Film şeridi gibi” sözünün ne kadar yoğun olduğunu bir kez daha anlıyorum.

              “Yılın son gününde güneşli bir İzmir sabahında yazı yazıyor olmanın mutluluğunu yaşıyorum. Bütün bir yılın hesaplaşmasının yapıldığı bugün, yazı yazmanın benim için nimet olduğunu şimdi daha iyi anlıyorum.”

             Geçen sene bu cümlelerle 2022’e merhaba demiştim. Bu yıl da aynı hazzı yaşıyorum çünkü yazarken ruhumun ve dünyamın değiştiğini hissediyorum. Bununla birlikte bir yılda çok şey değişti: Evim, işim, arkadaşlarım, ailem. Yani yapbozun tüm parçaları yer değiştirdi. Dolayısıyla Kübra olarak farklı bir yola çıkmam gerektiğini, insanın kendini bulmasının da ,terapistimin yardımıyla, böyle bir yolculuk olduğunu anladım. Bunu anlamak sabahtan akşama olmadı. Düşe kalka ilerlediğim bu yolda ne olursa olsun tüm inadımla yolumu bulmak istiyordum. Bulacağımdan eminde değildim ama birçok insan benzer şeyleri yaşıyordu bende baş edebilirim diye düşündüm.

            2022’yi anımsarken film izliyor, roman okuyor gibiyim. Bazen hiç geçmeyecek gibi geçen zamanın ne çabuk geçtiğini düşünüyorum. Bu kadar yoğun yaşanılan bir yıla yas, istifa, ayrılık, değişim, iyileşme ve iş sığdırdım.  

           “Ben her şeyi kontrol etmeye çalışırken hayat nehir gibi akıp gitmiş meğer… Tercihlerimizin dışında gerçekleşenleri sadece izlemişiz. Bazen de rutin içinde kaybolmuşuz. Artık kendimi bulacağım rutinleri yapmak istiyorum.” diye yazmıştım. Bunları yazarken gerçekleşeceğini düşünmemiştim. Öğretmen olmuştum ve bu alanda ilerlerken sadece bir okulda veya iyi ihtimalle üniversitede çalışabileceğimi düşünüyordum. “Çünkü yirmi yaşında başladığım işi altmış yaşında tamamlarsam alkış alırım koduyla yetişmiştim.”  Hayatın normal bir süreci olan bir şeyler bitebilir başlayabilir.  Hayatı akışında yaşamayı öğrenmeliydim. Bunun yolu kendi isteklerime önem vermekten geçiyordu. Bir başkasının alkışı yerine ruhumun rahatlığını düşünmeye karar verdim. Bu yüzden “Ben değiştim ve değişmeyi hedefliyorum.”

              Aktif çalışma hayatından sonra istifayı, sabahları koşturmaca içinde işe gitmemeyi sindirmeye çalışıyordum. Dolayısıyla düşünmek için bolca zamanım vardı. İç sesimi ve hayallerimi ihmal etmiştim. Hayallerimin olduğunu hatırladım. Çok hayalim var; yüksek lisans yapabilirim, kitap yazabilirim… Zevk aldığım, hoşlandığım işleri yapmak istiyordum. Şu an ise bana bir illüzyon gibi gelen hayatın şükrünü yaşıyorum. 

             Bu evrimi yas süreci ateşledi. “Neler yapabilirim” çok düşündüm. Liseden itibaren on yıllık planlar çıkaran ben hayatın kontrolünü tamamen bırakmıştım. Özgürleşmiş hissederken bir o kadar da güvende değildim. Özgür ve kendim olmanın bedelini ödüyordum.

            “Fortis Fortuna Adiuvat” / “Hayat cesuru sever!” hayatımın mottosu haline geldi. Attığım her adımda benimle!..  Kitaplarım ve hayallerim her zaman benimle olacak.

           2023’de daha çok kitap okuduğumuz, yeni kitaplarla keşfe çıkıp bazen eskilere gittiğimiz  bazen tartışıp konuştuğumuz zamanlar olsun. Nice unutulmaz anlara…

Yorum
Emrah Efetürk 2 yıl önce

Konfor alanından çıkman istifa etmen kendimi sorgulama neden oldu. 2023 te umarım bende senin mottonu felsefe edinebilirim. Şimdiden iyi ki diyebilceğin bir sene diliyorum sana :)