İçimizdeki Kelebekler...

Yorum · 450 Görüntülenme · Okuma Süresi: 4 dakika

"Kelebek misalidir aşk; anlamayana ömrü günlük, anlayana bir ömürlük!" - Nazım Hikmet

Bu sefer ki yazım Inkweel ailesine…

İki sene önce keşfettim burayı. Bu ailenin içine girmek benim için heyecan verici yeni bir serüvene başlamak gibiydi. Çünkü yazılarımı insanlara açık bir platformda paylaşmak benim için korkunç ama yepyeni bir serüvendi aslında.

Yıllar önce başladım aslında içimde saklanan kelimelerimi yazılarıma dökmeye ama hiç paylaşmaya cesareti olmayan biriydim. Utanıyordum. Anılarımı büyütmek istiyordum ama nerede nasıl yapacağıma karar verene kadar, taa ki burasıyla tanışana kadar… Buradaki yazarlardan birinin yazısı karşıma çıkana kadar… “Ben neden paylaşmıyorum” sorumun başlama günüydü o gün. Buraya girdikten sonra bambaşka bir kapı açıldı sanki bana benim gibi olan bir sürü insanla, gençle tanışmama yol açtı. Bana benzer duygular yaşayan insanlarla karşılaştım. Onlar okudukça, beğendikçe kendime güvenim arttı. Cesaretim geldi. Ve kalemime daha da bağlandım her geçen gün. Ne yaşıyorsam hayatımda satırlarımın içine gizledim ama insanların görmesine de izin verdim. Belki de en kötü günlerimin bile en büyük ilacı oldu burası. Canım yanarken pansumanımdı. Her gün daha da geliştiğimi gördüm. Heyecanım kat kat arttı. Hayallerimi sizlerle paylaşmak ise başka insanları cesaretlendirdi belki de hatta umarım öyledir. Çünkü ben bile öyle yazılarla karşılaşıyorum ki bazen, gözyaşlarıma hâkim olmak mümkün olmuyor. Bazı yazılar benim hikayelerime duygularıma karşılık olarak yazılmışçasına cevap oluyor kelimelerime hayallerime, kırgınlıklarıma, kalbime. Bir kez daha yalnız olmadığımı hatırlıyorum. O kadar çok bizler gibi saklanan yazar varmış ki aslında burası sayesinde herkes çıkmış içinde saklandığı kabuğundan sanki. Bu müthiş bir şey!

Neden bugün böyle bir yazı yazdığıma gelirsek size yine geçirdiğim zor bir haftada uyandığım yeni bir sabaha, Inkweel ailesinin nasılda yüzümü gülümsettiğinden bahsetmek istiyorum…

Zor bir hafta evet. Çünkü koskocaman bir değişimden geçiyorum. Yeni bir hayat ve bambaşka sayfalara açılan bir kitaba başlamış gibiyim. Gidenler gitti, bitenler yerini bambaşka yeni başlangıçlara bıraktı hayatımda. Yepyeni şeyler öğreniyorum, hatalar yapıyorum, bir sürü yeni deneyimlere adım atıyorum, büyüdüğümü hissediyorum ve veda etmeyi sevmeyen, hiçbir zamanda bu konuda başarılı olamayan biri olan ben, geçmiş sayfamı sadece vedalarla çevirmek zorunda kaldım. İnsanın konfor alanından çıkması, yepyeni şeylere yalnız başına alışmaya çalışması tüm güzelliklere rağmen zor olabiliyormuş meğer, çünkü bilinmezliğin içinde koskocaman korkular hapis…

Tam da öyle bir haftada işte, gözlerimi güzel bir sabaha açtım. Uzun zamandır beklediğim şey yayınlanmıştı. Tam kulaklığımı takıp müziğimi açıp işe gitmek için hazırlanacaktım ki “Spotify’dan bir yeni bildirim!” İnkweel bildirimi… Açtığımda kendi yazımın başlığını gördüğümdeki heyecanımı anlatamam size. Aslında belki de bu kadar büyütülecek bir olay değildir ama benim için çok özeldi. Benim için anlamı çok büyük olan o yazım seslendirilmişti. O küçük Elif’in belki de Naz’ın hikayesinin şimdi sesini duyacaktım. Bir kaybediş ama yeniden başlamanın hikayesi… Başlatmamla beraber beklediğimin daha da üstünde bir güzellikle seslendirilmişti. Etkilenmemek mümkün değildi. İlk satırlarımı duymamla beraber gözyaşlarımın akması bir oldu. Bir anda durdum ve o büyünün içine bıraktım kendimi. Ne kadar da ihtiyacım varmış buna. En özel, en unutulması mümkün olmayan yaşanmışlıklarımı içine gizlediğim bu hikayemin bu kadar güzel bir aile vesilesiyle seslendirilmiş olması… Hem de onların bu kadar özel olduğunu bilmezken bu hikayemi seçmiş olması… O anda başarılarımla, yazılarımla ve yaşadıklarımla gurur duydum. Bu ailenin içinde olduğum için ne kadar şanslı olduğumu hatırladım. Tüm arkadaşlarımın ve ailemin desteğiyle de bunu birçok insana duyurmayı başarabilmek ise beni çok duygulandırdı. Her zaman yanımda olan tüm sevdiklerim ve İnkweel ailesine çok teşekkür ederim. İlk aşklar hiç unutulmaz biliyorum ama bu yaptığınız sayesinde belki de ömür boyu hatırlayacağım ve hatta belki ileri de çocuklarıma bile dinletmeme vesile olacak o aşkı bu podcastla daha da özel kıldınız. Şimdi siz söyleyin büyütülecek bir şey olarak görmek bu podcasti hakkım değil mi? Belki kaybettik ama bazı şeyler kazandık, her vedayla. Unutan unuttur ama biz yazarlar satırlara dökeriz bazı anıları. Hatta sesimizi duyururuz böyle mucizelerle… İyi ki varsın İNKWEEL! Her zaman yazalım her zaman bir arada olalım.

"Yazılar bazen bazı kişilerle arandaki bir bağ oluverir ve bir tek böyle seslenebilirsin bazen bazılarına." Ya da belki de bu da bizim kelebeklerimizin sihiridir...

Yorum