Çok üzülüyorsun farkındayım.Kendi asla yapmam dediğin şeyleri yaparken buluyorsun, hayatın hiç planlamadığın gibi ilerliyor. Parmak uçlarına kadar hissettiğin acı geçmeyecekmiş gibi geliyor.Duydukların ve gördüklerinle savaşamıyorsun ve muhtemelen sana her şey rüya gibi geliyor.Belki de rüyadasın biliyor musun? Gözünü kapatıp görmek istemediğin, hep elinin tersiyle doğruları ittiği, ağzından çıkarsa gerçekliğine inanacağın için hep içine attığın her şeyle yüzleşeceksin ama ne zaman biliyor musun? içindekini terk ettiğinde. Terk edemediğin her an, her saniye, her bakış, her dokunuş savaşacaksın onunla. Özlediğin her şeyin bi yalan olduğunu, inandığın ve ilmek ilmek ördüğün o yolların hepsinin aslında çukurlarla dolu olduğunu farkedeceksin. Farkettiğinde canın yanacak. Kendine kızacaksın, seni üzenleri değil de kendini affedemeyeceksin. Her gün aynaya baktığında gördüğün insan artık seni mutlu edemiyor olacak. İntikam almak isteyeceksin, ne yaşadıysan yaşasınlar isteyeceksin, vurulduğun yerlerden vurmak isteyeceksin ama yapamayacaksın. Sevdiğin insanlara zarar verebilecek kadar kötü olmadığını anlayacaksın ve bi aydınlanma yaşayacaksın. Sen sevdiğin insanlara zarar verebilecek kadar kötü değilken, ya seni sevdiğini düşündüğün insanlar? Hep zarar verdiler di mi sana. İşte o zaman anlayacaksın hiç sevilmediğini. Aynen en korktuğun şey başına geldi. En sevdiğin insanlar tarafından sevildiğine inanmışsın onca zaman. Canının nasıl yandığını hatırlıyorum. Nefes alamıyormuşsun gibi di mi? Onca zaman kendini ait hissedemedin bi yere. Konduramadın, sevdiğin insanlar tarafından sevilmemeyi konduramadın. Kandırıldın, kendini anlatamadın, açıklayamadın, neyse ki onlarda seni dinlememişti zaten. Sen acından kaçma. Ne hissediyorsan yaşa dibine kadar. Öyle değişecek hayatın. Sevdiğin herkesi terket ki sen nefes alabil. Aşkından vazgeç ki, hakettiğini bulabil. Karşılıksız olduğun her şeyi bırak, bırak ki özgür ol. Umduğun dağlara kar yağdığında, güneş açtırabil o dağlara. En azından başa çıkabilmeyi dene, bi bakarsın belki de gerçekten o karların ardından güneş açar. Sen hiç sen olmaktan vazgeçme. Sahip olabileceğin en iyi şey sensin. Çok güzel günlerin olacak, aşkın gerçeğiyle tanışacaksın, sevmek sevilmek ne güzel duygu onu tadacaksın. Sen yeter ki dayan, yeter ki o savaşı kazan. Kazan ki güneşler açsın hayatına. Güneşler açsın ki sen özgür ol. Özgür ol ki bütün acılarını sevebilesin. Seni seviyorum hatalarınla, ne de olsa sen bensin. Ne de olsa biz biriz...